NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Terrace House to program o szóstce nieznajomych pod jednym dachem
i relacjach między nimi.
Przygotowaliśmy dla nich tylko piękny dom i auta.
- Nie mamy scenariusza. - Tak.
Ponownie gościmy aktorkę Mei Nagano.
- Dzięki za przybycie. - Cześć wam.
Meichan!
Od kiedy Niino, czyli Szef, dołączył do programu,
zrobiło się ciekawiej.
- Dokładnie. - Zgadza się.
Ostatnio był na lunchu z Yume.
- Pojechać gdzieś. Masz prawko? - Tak.
- Pojedźmy gdzieś razem. - Chętnie.
- Może na Odaibę? - Brzmi super.
Yume chyba coś do niego czuje.
Jeśli będzie do niej startował w agresywny sposób,
będzie jej łatwiej zareagować.
Yume ma wielkie serce.
- Jest z Hokkaido. - Właśnie.
- To wielka wyspa. - Jak jej serce.
Ostatnio zrobili też imprezę świąteczną.
Kai zaprosił Hanę do pokoju chłopaków.
- To było urocze. - Tak, wyznał jej uczucia.
Sądziłam, że widzisz we mnie kumpelę.
- Spotkajmy się niedługo. - Chętnie.
Spacer nad rzeką, oglądanie gwiazd, wypad do oceanarium.
Są teraz w tej ekscytującej fazie, tuż przed byciem parą.
Shion zaprosił Yume na rozmowę w pokoju zabaw.
Ugotujmy coś razem.
Razem?
Nie umiem, jesteś pewien?
Ja też nie, dlatego będzie fajnie.
Super.
A przed wejściem do pokoju...
- Toshiyuki czekał na nią. - Tak.
Meichan, jakbyś się czuła, gdybyś rozmawiała z kolesiem,
a drugi stałby pod drzwiami?
Jeśli podobałby mi się, to cieszyłabym się, że mu zależy.
- Nie, to Niini tam czeka. - Gdyby to był Niini,
to pewnie dostałby po łbie.
Nie możesz tak robić.
„Nie!”
- Nie możesz. - Mogłoby tak być.
Czasami, gdy mówimy o nim, patrzymy na niego z góry.
Ja tak nie robię.
- Ale Yume nie jest tak uprzedzona. - Tak.
Pamiętajcie, co powiedziała Meichan.
Mogłaby pomyśleć, że mu zależy, co jest urocze.
Nie przestraszyła się, gdy go zobaczyła.
- Zgadza się. - Pewnie na niego leci.
To przez jego mięśnie brzucha.
Od której masz czas?
Wrócę około 17.00.
- Odbiorę cię z pracy. - Super.
Na nocną jazdę.
Przytrzymasz mi nogi? Chcę zrobić brzuszki.
Co? Teraz?
Świetnie. Czuję, jak piecze.
Jest pierwszą osobą, która w ten sposób podrywa.
Też tak sądzę.
Zaskoczył mnie tymi brzuszkami.
Wygląda jak popsute zawiasy.
To dźwięk jego mięśni?
Całkiem dobrze robi brzuszki.
- Rytmicznie. - Dobra kondycja.
Tak, niezła.
- To było postrzelone, co nie? - Tak.
- Yume może na niego lecieć. - Tak.
Pójdzie do pokoju dziewczyn
i powie: „Słuchajcie, nie wierzę. Nagle zaczął robić brzuszki.
O co mu chodzi?”.
A zasypiając, pomyśli: „Serio, o co mu chodziło?”.
Będzie ciągle o nim myśleć.
Nie dowie się dlaczego.
My wszystkie czekamy na Niiniego.
Ciągle o nim gadamy.
- Jesteście Aniołkami Niiniego? - Aniołki Niiniego.
Siostry Niiniego.
- Jesteśmy. - Ale wstyd.
- Nam się podoba. - Właśnie.
- Dobrze się bawicie? - Tak.
Tak? No to fajnie.
Niini dobrze się o nas troszczy.
Szaleje za nim.
36. TYDZIEŃ
ANIOŁ
SHIBUYA, TOKIO
- Cześć. - Cześć.
Dzięki, że mnie odbierasz. Cieszę się.
Było zamknięte.
Dzięki. To miłe.
Pierwszy raz ktoś mnie odbiera autem.
Serio? Rozdziewiczam cię?
To moje pierwsze Święta w aucie.
- Moje też. - Chyba.
Święta...
- Twoje biuro jest niedaleko? - Tak.
Jeśli będziemy mieć rano czas, chciałabym pojechać do pracy.
Jeśli się obudzę.
Jeśli obudzę się dość wcześnie, to cię podwiozę.
Podrzucę cię i zaparkuję w mieście.
- Obyś wstał. - Jeśli mnie obudzisz.
- Dobra. - Zapukaj i mnie obudź.
Nigdy nie byłam w pokoju chłopaków, będę mieć tremę.
- Jeśli mnie obudzisz, to cię podwiozę. - Dobrze.
- „Zawieź mnie”. - Tak.
„Możesz mnie zawieść?”
- Zbliżamy się do Tęczowego Mostu. - Tęczowy Most.
- Już jesteśmy. - Tak.
Jaka tęcza.
Ładna.
- Byłam tutaj tylko kilka razy. - Serio?
Świetny.
- Jak świeci. - Tak, jest super.
Widziałam go tylko z daleka.
- Nie jechałaś tędy. - Nie.
Ładny most.
Ogromny.
HARAJUKU, TOKIO
GODZINA 19.00
- Tutaj. - Ta ulica?
Tak.
- Tu mają świetne lampki świąteczne. - Moja miejscówka.
Super.
- Usiądźmy. - Pewnie.
Ale tu ładnie.
- Zimno. - Tak.
- Zima przyszła. - Tak.
- Było pięknie. - Tak.
Ulice też były śliczne.
Jako jedyny byłem z tobą na moście.
Tak.
Mam coś dla ciebie.
- Prezent. - Co?
- Na święta? - Tak.
- Bardzo mi miło. - Załóż.
- Mogę? - Tak.
- Nie mam nic dla ciebie. - Wybacz, że mały.
- Nie przejmuj się. - Ale się cieszę.
WRESTLERKA, LAT 22
ASPIRUJĄCY KOMIK, LAT 25
MODELKA, LAT 24
WŁAŚCICIEL FIRMY, LAT 30
MODELKA KOSTIUMÓW, LAT 24
STUDENT, LAT 22
- Co to? - Balsam do ust.
- Dobry pomysł na zimę. - Bardzo nawilża.
- Spróbuj. - Teraz?
- Nie mogę otworzyć. - Co?
Tu jest taśma.
Gapa z ciebie.
- Nie idzie mi. - Ale gapcio.
Spróbuję.
Podobno jest świetny.
Produkt z wyższej półki.
Rany.
Czekaj, coś ci nie idzie.
- Za dużo. - Nabrałem za dużo.
- Czekaj. - To za dużo.
Ale dużo.
Czekaj, słabo ci idzie.
- Mam nałożyć wszystko? - Dobrze.
Wybacz, że tyle nałożyłem. Czekaj.
- Teraz będzie dobrze. - Pewnie nie.
- Wyglądam jak idiotka. - Nieprawda.
- Jest super. - Nie ma mowy.
- Jest. - Serio?
Masz jeszcze trochę.
- Tutaj. - Gdzie?
Czekaj.
- O tu... - Zaskoczyłeś mnie.
- Ale nawilżone. - Wiem.
Tyle nałożyłeś.
- Wyglądasz jeszcze ładniej. - Dzięki.
Podbródek mi się lepi.
- Nałożyłem sporo. - Za dużo.
Też mam nawilżone usta.
- Oboje mamy balsam. - Tak.
- Starczyło dla obojga. - Tak.
Dzięki, bardzo mi miło.
- Oby się przydał. - Na pewno.
- Chodźmy. - Dobrze.
- Zrobimy fotkę? - Jasne.
Tak? Wygląda super.
- Widać światełka? - Tak.
Przybliż się.
- Ale ładnie. - Tak.
Dziękuję.
- Wyślę ci potem. - Proszę.
To był jednak dobry rok.
- Tak? - Tak, jednak.
- Jednak. - Chodźmy.
- Już nie jest tak zimno. - Racja.
- Wszystko gra, Meichan? - Zapomniała, że jest aktorką.
Nałożył za dużo, żeby ją pocałować?
- Tak. - Zgadza się.
- Ale jest napalony. - Racja.
Wypisuję się z Aniołków Niiniego.
Ale dopiero co je założyłyśmy!
Powinien ją pocałować po kilku randkach,
kiedy oboje zauroczą się sobą.
- Wtedy to działa. - Właśnie.
Jestem zbulwersowana.
Mam trochę lat i wiele przeżyłam.
Mimo to nadal jestem w szoku.
Niespodzianka!
Niespodzianka.
Domyśliłem się, gdy zobaczyłem balsam.
Wiedziałem, że nałoży jej go na usta.
A w chwili, gdy nałożył za dużo,
wiedziałem, że powie: „Wezmę trochę”.
Myślicie podobnie.
- Na to wygląda. - Racja.
Myślisz jak Niini.
Tak kiedyś chciałem używać balsamu do ust.
- Serio? - Gekidan Hitori też tak robił.
Mówił, żeby najlepszy sposób na balsam do ust
to nałożyć go dziewczynie, a potem wziąć trochę od niej.
Też tak chciałem, ale teraz już wiem,
że to głupie.
- Próbowałeś tego. - Tak.
Ale zszokowało mnie to, co stało się później.
- Rozmawiali, jak gdyby nigdy nic. - Mówisz o Yume?
Nawet cyknęli sobie fotkę.
Może Yume jest miła i nie chciała popsuć atmosfery.
Odepchnęłaby go, gdyby nie chciała.
Czyli mogło jej się to spodobać.
- Prawda? - Czy to znaczy, że będą parą?
Dalej tak sądzisz?
Tak powinny wyglądać pocałunki.
Są inne rodzaje pocałunków.
Dziwnie to wyglądało...
gdy nakładał ten balsam.
- Za dużo nałożył. - Nie mógł się powstrzymać.
Jego pociąg seksualny aż kipiał.
Z głowy?
Pociąg seksualny z głowy?
Są takie konie.
- Konie? - Z głowy.
Chodzi ci o jednorożca. To jest róg!
Jednorożce mają rogi.
One mają coś innego na głowie.
Jasne, ale dzień wcześniej rozmawiali w pokoju,
więc powinni teraz pójść na romantyczną randkę.
- Właśnie. - Ale Niini poddał się żądzy
i ją pocałował.
Ale chyba się udało.
- Zależy, co będzie dalej. - Zgadza się.
- Yume chyba się spodobało. - Jedzie do domu.
- Zadziałało na nią. - Na pewno.
Nie wycofała się.
Wydaje się być bardzo akceptującą osobą.
Co za anioł.
Nie sądzę, że jest nim już zauroczona
i nie ma problemu z całowaniem go, ale nie przejęłaby inicjatywy.
- Zgadzam się. - Są tacy ludzie?
- Chyba tak. - Sporo.
- Tak. - W jakim regionie?
- W Furano. - Furano?
Niini jest pewnie z siebie zadowolony.
- Tak. - Najlepszy.
Sądzi, że randka się udała.
Zaplanował to już, gdy kupił balsam.
- Na pewno. - Nie podoba mi się to.
- A tekst z rozdziewiczaniem? - Tak.
„Dziewica z odbierania autem”.
- „Dziewica z warstwą balsamu”. - To też?
„Balsamowa dziewica”.
- „Brzuszkowa dziewica”. - Tak.
Rozdziewiczył ją wiele razy.
- Co to było? Nauka... - Nie wiem.
Wróciłam.
Jak było?
Co to jest?
- Nagroda za pracę. - Super.
- Świetnie. - Brawo.
- Dostałam też kasę. - Super.
- Byłaś na przejażdżce? - Tak.
- Z kim? - Z Szefem.
Dał mi prezent świąteczny.
- Co dostałaś? - Balsam do ust.
- Balsam? - Mały prezent.
Balsam do ust.
- Jaka marka? - Jo Malone.
- Dobra jest. - Tak, pięknie pachnie.
- Posłuchajcie tego. - Pachnie ślicznie.
- Co? - No więc...
Chciał, żebym wypróbowała, więc otworzyłam.
Powiedział, że go nałoży.
Myślałam, że na swoje usta.
A nałożył mi.
I w dodatku za dużo.
Miałam go nie tylko na ustach.
Powiedziałam, że to za dużo.
- Tutaj? - Masakra.
A potem...
pocałował mnie.
Dlaczego klaszczesz?
- To dobra reakcja? - No cóż...
Nie wiedziałam, jak zareagować.
Rozumiem.
Wybuchłam śmiechem.
Jak się po tym czułaś?
- Opisz w trzech słowach. - W trzech?
- Zaskoczona. - Dobrze.
- Nie odrzuciło mnie. - Dobra.
Co jeszcze?
Ale nie zauroczył mnie.
- Trwało krótko, tak? - Tak.
- Znamy się od tygodnia... - No tak.
- Szef... - To dość wcześnie.
Boże!
Coś się wydarzyło.
Co masz na myśli? Jestem ciekawy.
Pocałowałem ją.
- W samochodzie? - Nie.
Po przejażdżce, w Omotesando.
Szybki całus.
Jak zareagowała?
Była zaskoczona.
Ale mnie nie odepchnęła.
- Czyli dobrze poszło. - Jestem zazdrosny.
I to bardzo.
Fajnie było.
- Super. - A jak u ciebie?
Mamy wspólnie gotować po świętach.
Bez szczegółów.
Nie zdecydowaliśmy kiedy.
Będziemy w domu. To będzie randka?
Skoro ją pocałowałeś, to na nią lecisz, tak?
Tak, podoba mi się.
Myślisz, że zgodziłaby się zostać parą?
Tak sądzę.
- Na ile procent? - Procent?
Na 70.
- Swoją drogą... - Chciałam cię zapytać.
Wczoraj Kai wyznał, że mu się podobam.
Właśnie, rozmawialiście wczoraj.
Powiedział, że mu się podobam.
- Jak myślicie, co miał na myśli? - Co czujesz?
- Do Kaia? - Tak.
Jeśli mam być szczera...
to bardzo mi się podoba.
- Bardzo? - Tak.
To super.
- Prawda? - Świetnie.
Podobnie jak z Yume i Szefem,
zastanawiam się, jakbym się czuła...
- Gdybyś go pocałowała? - Tak.
Zanim to nastąpi, potrzebuję czasu.
Nie jestem jeszcze gotowa.
GODZINA 10.30
I jak?
Z Tokyo Dome?
Tak, wystąpię tam.
- Serio? - Tak.
- Brawo. - Szalone, co nie?
Czwartego stycznia.
- Czwartego? - Już niedługo.
- Serio? - Tak.
Podzielmy się zadaniami.
Wszystkie pokoje oprócz chłopaków i dziewczyn.
Przydzielmy miejsca do sprzątania.
Pokój zabaw, dzienny
i jadalnia.
Dobra.
- Zrobione? - Tak.
Pomożesz mi?
Nie zmieści się.
Ten duży przeszkadza... A może nie.
I jak?
Ładnie, pasuje.
- Położysz tutaj? - Tak.
Masz plany na Nowy Rok?
Spotkam się z przyjaciółmi.
- A ty będziesz na Bali? - Co?
- Nowy Rok na Bali? - Tak.
Lubię zmywać naczynia.
- Tak? - Lubię zmywać je wspólnie.
Ja też. Nie gotuję, ale często zmywam.
- Umyjmy je dokładnie. - Tak.
- Sięgniesz tam? - Nie dam rady.
Proszę.
Ja sięgnę.
- Uspokajam się. - Tak?
Uspokajam się, gdy sprzątam.
Fajnie, że razem sprzątamy.
Ponieważ...
Sama nie wiem. Lubimy te same książki.
Mogę milczeć.
Możemy milczeć i nie czuję się dziwnie.
- A ty czujesz się dziwnie? - Wcale.
Pamiętasz naszą rozmowę w święta?
Wtedy złapaliśmy kontakt.
Czuję się przy tobie swobodnie.
- W tym roku już nie wystąpisz? - Nie.
- W następnym? - Tak.
- Fajnie, gdybyście przyszli. - Byłoby super.
- Poduczę się angielskiego. - Dobra.
- Będę się uczyć. - Dobrze.
Jesteś bardzo dokładny.
Tak lepiej.
- Nie mogę doczekać się oceanarium. - Racja.
ZAJĘCIA – SHION DENTYSTA, ZNAJOMI – YUME
WODA PREMIUM, BURGER PREMIUM, PIECZEŃ PREMIUM
- Dobra robota. - Wzajemnie.
Co tam masz?
- Ostatni stand-up. - Tak?
- Mało się śmiali. - Rozumiem.
Dodaję żarty, żeby go poprawić.
Co chciałbyś uzyskać na stand-upie?
Chciałbyś zarobić kasę
czy traktujesz to jako hobby?
Chciałbym móc się z tego utrzymać.
Rozumiem.
- To trudne. Teraz... - Co jest trudne?
Prawie nic z tego nie zarabiam, więc muszę dorywczo pracować.
- Nie zarabiasz na występach? - Nie.
Muszę pracować dorywczo, nie znoszę tego.
Tak poza tym, to jak poszło?
- Z Haną. - Haną?
Cóż...
Podoba mi się.
Ona też lubi spędzać ze mną czas.
Dlatego chcemy się umówić.
Ona chce iść do oceanarium.
Ale nie jestem pewien, co potem.
Jeśli nic nie zrobię,
to znowu skończy się na kumpelskim wypadzie.
Jeśli nie przejmę inicjatywy, to nic się nie wydarzy.
Racja.
Musisz zadziałać.
Rozumiem.
- Chodźmy na podwójną randkę. - Myślisz?
- To nie jest zły pomysł. - Podoba mi się.
- Całkiem dobry. - Tak.
Pójdziemy razem do oceanarium, a potem się rozdzielimy.
- Na dwie pary. - Dobra.
- Zróbmy tak. - Pewnie.
- Rok 2020 będzie fajny. - Na to wygląda.
Dlaczego nie?
- Dzięki za wspaniały rok. - Wzajemnie.
- Do zobaczenia w nowym roku. - Do zobaczenia.
- Przytulas? - Dawaj.
Dzięki.
- Dzięki. - Do zobaczenia w nowym roku.
- Do nowego roku. - Udanej zabawy na Hokkaido.
- Do zobaczenia. - Smutno mi.
Do zobaczenia w 2020.
Jestem w kolejce.
- Na razie. Baw się dobrze. - Dzięki.
Stoimy w kolejce.
- Jakbyśmy czekali na imigrację. - Albo na wylot.
- Wylatujemy. - Akurat ja będę lecieć.
- Nie odrzuciło Yume. - Racja.
Była zaskoczona, ale jej nie odrzuciło.
Ale też nie leci na niego.
- Ważne, że nie ma złych odczuć. - Tak.
Aniołki Niiniego, cieszcie się.
Masz rację.
Co jest, Meichan, liderko Aniołków?
Jestem liderką, ale...
Kiedy rozmawiały o tej sytuacji, śmiały się.
Sądziłem, że będą z tego żartować,
a były poważne i to mnie zasmuciło.
Yume nie miała z tym problemu.
- Ludzie są różni. - Tak.
Nie wszyscy myślą tak jak ja.
- Jasne. - Jest wiele typów ludzi.
Szef wie o uczuciach Shiona, ale mu o tym gada.
Sugerował, że wygrywa.
„Coś się zdarzyło”, powiedział delikwent.
Tak, delikwent.
Jest starszy. Powinien być bardziej...
Dokładnie.
Powinien być bardziej wyrozumiały dla 22-latka.
- Może spanikował. - Bo Shion jest przystojny.
Dlatego chwalił się, że ją pocałował.
Wypadł bardzo niedojrzale.
- To było słabe. - Z tego słynie Niini.
Działa tak szybko, że do końca roku zaciąży Yume.
Tak, dokładnie.
Mam przeczucie, że pojedzie za nią na Hokkaido.
- Nieźle. - Kto wie.
Niespodzianka!
Jestem, żeby rozdziewiczyć cię z odwiedzin na Hokkaido.
Tyle różnych pierwszych razy.
ŚWIĄTYNIA HISATOMI INARI
GODZINA 11.30
- Wylosujmy przepowiednie. - Super.
Co robicie?
Zawsze masz „niepewny fart”.
Ja w tym roku mam „średni”.
- Dasz radę? - Tak.
- Celuj w najlepsze. - Tak.
- Ukłoń się i klaśnij. - Dobrze.
- Losujmy przepowiednie. - Dobra.
- Masz żółtą. - „Niezłe szczęście”.
Nie jest takie dobre.
Mam czerwoną. Co to?
- Ochrona rodziny. - „Niezłe szczęście”.
- Każdy ma „niezłe szczęście”. - Ja też.
„Świetny fart”.
„Stabilna nuda. Twoje relacje będą udane, jeśli kobieta przejmie stery”.
Brzmi fajnie.
„Twoje będą udane, jeśli spokojnie podejmiesz decyzję”.
„Z pozoru się uda, ale niekoniecznie się rozwinie”.
Ciekawe.
GODZINA 23.00
Szefie, o czym myślisz?
Jak udał się twój występ?
Nie wystąpiłem.
Dlaczego?
To ten sam bar, w którym widzieliście mój pierwszy występ w Asagayi.
Nikt się nie śmiał.
- Ten, na którym wszyscy byliśmy? - Tak.
Sam nie wiem, to było traumatyczne, ale...
może za dużo o tym myślę.
Poszedłeś tam?
- Tak. - Ale nie wystąpiłeś?
Nie.
Chcę być bardziej twardy.
Chyba jestem zbyt delikatny.
- Zbyt miły. - Rozumiem.
- Surowszy dla siebie? - Tak.
Dlatego chcę ogolić głowę.
- Kup końcówkę. - Są sprzedawane osobno?
- Naprawdę golisz głowę? - Tak.
- Kiedy? Jutro? - Tak.
Pytałeś Hanę o oceanarium?
- Jeszcze nie. - Nie?
- Chciałem do was dołączyć. - Co takiego?
- Chciałem iść z wami. - Sam? Dobra.
Nie sam.
- Zróbmy podwójną randkę. - Dobrze.
Dobra!
- Sądzimy, że to dobry pomysł. - Zróbmy tak.
- Macie czas dwa dni z rzędu? - Dwa dni? Czekaj.
Dlaczego?
Dwudniowy wypad.
Dwudniowy wypad do oceanarium?
- Chcesz dołączyć? - Nie, dzięki.
- Może zaproś kogoś? - Kogo?
Pierwszą lepszą?
- Czyli po staremu. - Wszyscy jadą.
Mam wolne osiemnastego.
- Cześć. - Ale zleciało.
Nie witałaś się Kaiem.
Nie.
Szczęścia w Nowym Roku.
Co robiliście w Nowy Rok?
Miałam walkę.
- Jak było? - Niesamowicie.
- Mogę o tym gadać? - W Sylwestra czy Nowy Rok?
Czwartego w Tokyo Dome.
- Epicko. - Tak.
- Ponad 40 tysięcy ludzi. - Masakra.
- To ja! - To ty!
Cholera!
Nieźle!
- Co za przeżycie. - Zyskałam więcej pewności siebie,
występując przy takiej liczbie ludzi.
Rany.
- Pytałeś ją o 18.? - O 18.?
Jest takie oceanarium...
- Nie mówiłeś jej? - Nie.
- Jedziesz do oceanarium? - Kai i Hana jadą.
Sądziłem, że możemy pojechać z nimi.
Pojechać razem i mieć podwójną randkę.
My też powinniśmy.
Potrójna randka?
Które oceanarium? Mogę 18.
- Serio? - Tak, mam wolne.
- I 19. też. - Mogę w oba dni.
Wolisz oceanarium czy zoo?
- Chyba oba. - Do którego oceanarium jedziemy?
Najbardziej lubię muzea.
Brzmi fajnie. Chodźmy razem.
- Jasne. Lubisz muzea? - Tak.
Chodźmy. Co chcesz zobaczyć?
Sprawdzę, co teraz wystawiają.
Super.
GODZINA 10.00
Ale leje.
- Cześć. - Cześć.
- Robisz to? - Tak.
- Pomóc ci? - Jasne.
Chcesz zacząć sam?
To straszne.
Wyglądam jak wariat.
- Ledwo ogoliłeś. - Powinienem ściąć.
- Mogą się plątać. Boli? - Nie.
O Boże!
Wyglądam jak potwór.
- Fajnie wyglądałeś z długimi. - Dzięki.
Żegnaj, długowłosy Kaiu.
- Cześć. - Cześć.
- Szalony jesteś. - Chcesz spróbować?
Tak.
- Już prawie koniec. - Wygląda fajnie.
Pasuje ci.
- Podoba ci się? - Jest świetnie.
Razem je zgoliliśmy.
AKASAKA, TOKIO
Do siego Roku.
- Panie Niino. - Dzięki za współpracę.
Wzajemnie.
- Jak ostatnio idzie? - Świetnie.
- Biznes się kręci? - Tak, całkiem nieźle.
PREZES, LAT 37
Były jakieś rezygnacje przez święta?
DYREKTOR KOMUNIKACJI, LAT 33
Tak, wiele.
DYREKTOR, LAT 33
Ale wzrosła nam konkurencja.
Zależy mi, żeby EXIT bardziej się wyróżniał.
- Rozumiem. - Szczególnie w tym roku.
Najlepiej byłoby dotrzeć do ludzi, którzy rozważają odejście z pracy.
Osoby jeżdżące do pracy pociągiem. Ekrany w pociągach.
Ludzie je oglądają.
Mamy ogłoszenia na paskach w pociągach,
ale nie możemy zweryfikować ich skuteczności.
Może zaangażujmy jakiegoś celebrytę.
- Racja. - Żeby się wyróżnić.
Nie wiem, czy to moja wyobraźnia,
ale przed wyjazdem,
gdy żegnaliśmy się ze sobą, pamiętasz?
Kiedy Kai mnie przytulił,
sądziłam, że będzie to lekki uścisk.
A to był mocny przytulas.
Byłam cała w skowronkach.
- Ucieszyłaś się? - Tak.
Serio? Czyli podoba ci się?
Chyba tak.
A gdyby zaprosił cię na randkę?
- Zgodziłabym się. - Tak?
Jeśli pójdziemy na randkę, spędzimy więcej czasu.
I dzięki temu będziemy sobie bliżsi.
Cześć.
- Co jest? - Możemy pogadać?
- Spoko. - Tak?
Przerażasz mnie.
- O co chodzi? - O nic, pogadajmy.
Dobrze.
- Gdzie? - W pokoju zabaw.
Dobra.
- Potrzebujesz mnie? - Nie.
- Nie potrzebujesz Szefa? - Nie.
Zimno.
Rozmawialiśmy o pójściu do oceanarium.
Potem zrobiła się z tego podwójna randka.
I pasuje mi to,
nigdy na takiej nie byłam,
więc z chęcią na nią pójdę,
ale liczyłam, że będziemy sami.
Rozumiem.
Chciałabym spędzić z tobą więcej czasu.
Ja też.
Kiedy?
Po wypadzie do oceanarium.
Dobra.
- W naszych pokojach. - Dobrze.
Jeśli będziemy w jednym pokoju, pogramy w jakieś gry,
będziemy się dobrze bawić, a potem...
nie wiem, co się wydarzy.
- Nie patrz na mnie. - Mam nie patrzeć?
- Dobra, już nie będę. - Możesz podglądać.
Brzmi erotycznie. Podglądać?
Dobra, czasem podejrzę.
Czasem.
Zróbmy coś tylko we dwoje.
Co robisz jutro?
- Masz rozmowę o pracę? - Tak.
Co to za praca?
Kontrola ruchu.
Powodzenia.
- Jutro będę w Osace. - Serio?
Mam tam walkę, a następnego dnia w Shizouce.
Więc trochę mnie nie będzie.
O której wrócisz?
Około 21.00.
Zjemy coś razem?
- Tak. - Wymyślę coś.
- Będziesz gotować? - Tak.
- Będę bardziej zmotywowana do walki. - Powodzenia.
Zwyciężę dzięki temu.
GODZINA 10.00
Zrobię kiedyś naleśniki.
Zjadłabym.
- Jeśli chcesz, to je zrobię. - Super!
- Bez glutenu? - Tak.
Super.
Wyglądam dziwnie?
- Nie, świetnie. - Serio?
Masz fajną bluzę.
Czekaj...
Ściągnij ramiona.
Zrób tak i usiądź równo.
Usiądź tak i schowaj stopy.
Przyłóż plecy do ściany.
Super.
- Lubię kiwi. - Są smaczne.
Dzięki za oceanarium.
Poszperałem i pomyślałem, żeby pojechać do Kioto.
- Kioto? - Tak.
- Pasuje ci? - Tak, ale...
- Pojedźmy do Kioto. - Do oceanarium?
Tak.
- Chciałem pojechać gdzieś dalej. - Spoko.
- Z noclegiem? - Tak.
Mają tam wiele tradycyjnych domów, w których moglibyśmy się zatrzymać.
- W jednym z takich starych domów. - Rozumiem.
- To jest hotel? - Tak.
MAKUHARI MESSE MAKUHARI, CHIBA
TARGI SAMOCHODOWE W TOKIO 2020
GODZINA 15.00
YUME YOSHIDA, 24 LATA MODELKA
Z FURANO NA HOKKAIDO
2016: PRACA W IT W TOKIO
2018: MODELKA W WYŚCIGACH 2019: MODELKA ROKU
WOLNA OD 6 MIESIĘCY
TARGI – YUME NAUKA – SHION
GODZINA 21.00
Spóźniłem się, ale ugotuję coś.
Witaj z powrotem.
- Co robisz? - Ryż gapao.
- Uwielbiam. - Super.
Hana jeszcze nic nie jadła.
Dzięki. Zatem ci ugotuję.
Fajnie patrzyć, jak gotujesz.
Pachnie cudownie.
Wygląda pysznie.
- Smacznego. - Smacznego.
- Idę wziąć prysznic. - Na razie.
Smakuje? Pytam, jakbym sama zrobiła.
Pyszne.
- Zadowolony? - Tak.
Pychota.
Bardzo dobre.
Zapracowałam na to.
- Tak? - Tak.
Gotowałeś dla swojej byłej? Byliście razem dość długo.
- Trzy lata. - Często gotowałeś?
- Tak. - Serio?
- Lubię gotować. - Ciekawe.
- Nie wiedziałam. - Nie?
Nie wiedziałam, że umiesz gotować.
Dzięki.
- Było pyszne. - Dziękuję.
Szybko wpałaszowałam.
- Zostaw. Nie przejmuj się. - Gotowałeś, to pozmywam.
- Szybko pójdzie. - Nie przejmuj się.
To zajmie trzy minutki.
To nic.
No chyba, że bardzo chcesz.
- Pozmywam. - Dzięki.
Dzięki.
Dzięki, było pyszne.
- Dzięki. - Naprawdę dobre.
Światła.
Czas spać.
Do jutra.
- Do jutra. - Dzięki za kolację.
Jestem zmęczona, przytulisz mnie?
Chcesz przytulasa?
- Dobra robota. - Postaram się.
Ja też.
- Do jutra. - Do jutra.
Jest przeurocza.
To było takie słodkie.
Czyimi aniołkami byłyśmy?
Niiniego.
- Dlaczego? - Wypisujecie się?
Teraz bądźcie Siostrami Gapao.
Tak, bądźmy Siostrami Gapao.
Poznaliśmy trochę ekscentryczną stronę Niiniego.
- Bardziej niż trochę. - Co on powiedział?
Dla mnie...
To było odrażające i zaskakujące.
To było chamskie.
„Co mówił? To było odrażające”.
Pamiętała.
- Czyż to nie dziwne? - Zaproponował nocowanie.
Dziwaczne.
Oceanarium i nocowanie nie idą w parze.
Tokio ma świetne oceanaria.
- Chce ją zaliczyć. - Tak.
- Dziwaczne. - Ona nie oponowała.
Yume nie wydaje się być tak zaskoczona jak my.
Właśnie.
Myśli, że to zwykłe nocowanie.
I jeszcze ją karmił.
- Nie oblizał aż tak. - Tylko trochę.
Jeśli ktoś podsuwa ci jedzenie, możesz odmówić.
- Właśnie. - Prawda?
- Jeśli nie chcesz, to tak. - Co nie?
„Nie mam ochoty”.
Gdyby nie chciała nocowania, zaproponowałaby krótszy wypad.
Będą obok siebie w pociągu.
- Na pewno. - I pewnie kupi jej kawę.
- Jest zbyt nachalny. - Racja.
Ciekawe, co zrobi?
- Chyba jej to pasuje. - Tak.
Może Yume lubi takich.
Musi. Czyli leci na niego?
- Chyba tak. - Inaczej jest puszczalska.
Mogę tak mówić?
Lubię puszczalskie, które są ładne.
Co do Kaia i Hany...
- Nie sądziłam, że Kai taki będzie. - Jest bardzo pasywny.
Sądziłam, że komicy są bardziej aktywni.
- Myślałam, że gładko mu pójdzie. - Można było tak sądzić.
Jest zbyt poważny.
To przeszkoda w zawodzie komika.
Niini nadaje się na komika.
- Mógłby napisać scenariusz. - Tak.
- Chcę zobaczyć jego stand-up. - Ja też.
- Chcę to zobaczyć. - Oglądasz to cały czas.
- Racja. - To wszystko to skecz.
W następnym tygodniu zobaczymy podwójną randkę.
Jak zakończymy ten tydzień?
Ostatnio był Niini.
Ostatnio skończyliśmy brzuszkami.
Tym razem będzie ćwiczyć plecy?
Brzuch i plecy.
GODZINA 19.00
Co wczoraj porabiałeś? Spałeś?
Nic takiego.
Jak praca dyplomowa?
Muszę od jutra się za nią zabrać.
Sporo tego.
Cztery łyżki sosu sojowego, sake, cukier, wino ryżowe.
Sporo tego.
Sos sojowy?
- Ten jest z bobu. - Bez glutenu.
- Pogmatwane. - Cztery?
- Trudne. - Uwaga, wlewam.
Jedna.
- Więcej? - Nie.
Druga.
Trzecia.
Czwarta. Starczy.
Dużo wyszło.
Wygląda smacznie. Spróbujesz?
- Pewnie gorące. - Bardzo.
Ziemniak.
- Dobry? - Tak.
Jest bardzo gorący.
- Wygląda pysznie. - Wcinajmy.
- Smacznego. - Smacznego.
- Pycha. - Tak?
Udało nam się.
Dobre.
Miałaś młodszego chłopaka?
Nie, zawsze chodziłam z rówieśnikami.
Kto najbardziej...
wpadł ci w oko na początku?
Na początku?
- Chyba ty, Yume. - Serio?
Kto wywarł na tobie najlepsze wrażenie?
Szef wypadł dobrze.
- Ale byliśmy na randce... - Wasza randka...
Szef ci coś o tym mówił?
Słyszałem, co się stało.
Byłam w szoku.
To wydarzyło się tak szybko.
Zaskoczył cię tym?
Nie chodzi o to, że mi się nie podobało...
ale nigdy nie mówiłam mu, że na niego lecę.
To znaczy, że zrobił to, nie znając moich uczuć.
Gdyby szanował moje uczucia, to nie postąpiłby tak.
Rozumiesz?
Może sądził, że spodoba ci się jego agresywne podejście?
- Tak sądzisz? - Tak.
Taka męska zagrywka?
Ty decydujesz, jak na to spojrzysz.
Racja.
Nie wiem, co o tym myśleć.
Opowiadał o tym z zadowoleniem.
- Tak? - Chwalił się dobrymi wieściami.
Śmieszne.
Umówmy się jeszcze.
Jasne.
Gdzie chcesz iść?
Gdziekolwiek.
Zaplanuj coś.
Dobra, zaplanuję najlepszą randkę
w moim 22-letnim życiu.
Napisy: Krzysztof Zając